POCK in Piccadilly 22 januari 2005

 Hoera! In het vorige POCK-verslag klaagde de schrijver/schrijfster over het feit dat er zo weinig dames meededen. Dat er nu 24 dames meededen betekent dat dit verslag gelezen wordt en dat de dames zich aangesproken voelden. Volgende maand 32? Dan is het bij de dames weer een volwaardig POCK-toernooi!

Hoe deden ze het in het ruim ingerichte Piccadilly aan de Groningse Pioenstraat, waar 21 banen waren gemaakt? Tamara Schuur kon de wisselbeker houden als ze voor de vijfde keer op rij wist te winnen, maar ze sneuvelde deze keer al bij de laatste 8. Namens stichting POCK bedankt Tamara, een nieuwe wisselbeker is duur genoeg.

De Molema’s hadden er zin in die avond, zonder al te grote problemen bereikte zowel Ebel als Carla de finale. Daarin stribbelde moeder Ebel wel tegen, maar kon dochter Carla toch de wisselbeker (én de hoogste score van 1x 180 én de hoogste finish van 116!) in ontvangst nemen. Voor de rest waren er verdienstelijke debutantes (Carina Eggers met een 3^e plaats) en enkele oude bekenden, waaronder Karen Brouwers (Stopie voor de kenners) en Anneke Jansing (tig maal winnaar in de jaren 90). Leuk toernooi, voor herhaling vatbaar!

De heren hadden een min of meer normaal toernooi met 119 deelnemers. De laptop had weer enkele spectaculaire 1^e ronde partijen bij elkaar geloot, waaronder Henk Westerhof - Marcel van der Wijk en Sjon Hazekamp – Freddie de Haan. Altijd weer een genot de golf van gelach/gehuil te horen als dit soort partijen worden omgeroepen.

Grote (kleine?) man van de avond was Jonnie Nijs, de junior die afgelopen seizoen (inter)nationaal prachtige dingen heeft laten zien. Nadat zijn broer Dennie vorig seizoen de POCK-ranking wist te winnen, kon Jonnie natuurlijk niet achterblijven om in ieder geval eens een POCK-toernooi te winnen. In soepele stijl walste hij door het toernooi, alleen Dennis Wieringa kon hem in de halve finale enigszins bijhouden. Ook de finale was een eenvoudige prooi. Tegenstander Erwin Kiezenbrink was desondanks zeer trots op zijn finale-plaats, terecht, hij heeft er hard voor gevochten en goed zijn kansen benut.

Grappig om te melden was nog dat Piccadilly er voor gekozen had de prijzen voor winnaars- en verliezers-ronde gelijk te maken. Dit gebeurt niet vaak. Het tekent wel de sfeer van een POCK-toernooi. De mensen komen niet voor de dikke prijzen, maar kunnen een aardigheidje zeker waarderen. Zeker als de prijzen worden uitgereikt door Freddie. Ja, ja, hij is zijn belofte nagekomen, komt dat zien bij de volgende POCK in Winschoten, alwaar we op 26 februari in Boelie’s Pub worden verwacht.

Tot ziens, tot POCK!