Na de blamerende nederlaag van het Nederlands elftal tegen de Schotten vonden 128 darters de weg naar het Grandcafé West in Uithuizen, om daar weer is een avondje te POCK-en. 20 banen maakten het mogelijk om te starten met best of 5 legs. Het oranje –wij- gevoel maakte snel plaats voor het –ik- POCK gevoel. En hoewel het overgrote deel van de spelers voornemens is de POCK te winnen zijn er altijd maar twee die dat lukt. Bij de dames is dat Miranda Meter, en bij de Heren is dat een altijd verrassing. Wouter Bos, Gerrit Koers en Marcel van der Wijk zijn slechts enkele grote namen die voor de finale het strijdtoneel moesten verlaten.

De partijen verliepen allemaal redelijk vlot, maar naarmate men een aantal rondes verder kwam, nam bij enkele spelers de ergernis toe. Ergernis aan het gebrek aan ruimte, waardoor spelers en toeschouwers noodgedwongen en soms rücksichtslos over en door de baan van anderen liepen. Vooral op baan 10 en 11 zijn een aantal personen bijna gepierced door overvliegende dartpijlen. Natuurlijk kan het je behoorlijk uit je spel halen als iemand over de baan loopt waar je staat te gooien, maar dat is geen reden om iedereen aan de wedstrijdtafel verrot te gaan staan schelden! En dat geldt ook als er is iets mis gaat. Zo gebeurde het deze avond dat een verliezer in de winnaarsronde belandde en een winnaar in de verliezersronde. De vergissing werd door een van de spelers ontdekt en gemeld. Hierop besloot de wedstrijdleiding de partijen (waarvan er een was begonnen) onmiddellijk terug te roepen, om zo de fout te herstellen. Helaas bleek een van de betrokken spelers zijn medicijnen niet te hebben ingenomen en niet voor rede vatbaar. Ruim een kwartier stond hij aan de wedstrijdtafel te tieren over het onrecht dat hem werd aangedaan(?).  Ik ga hier niet herhalen wat dit wandelende gezwel allemaal uitbraakte, maar het scheelde weinig of de wedstrijdleiding was opgestapt, en dan hadden we het verder zelf mogen uitzoeken!

Hoewel dit voorval elke fatsoensnorm overschreed, wil ik de lezer en betrokkene nog wel wijzen op het volgende; POCK bestaat dankzij de inzet van een aantal vrijwilligers. Niemand binnen de stichting krijgt ervoor betaald, en dat betekent dat ook de mensen achter de wedstrijdtafel het werk doen om de spelers en zichzelf een gezellige avond te bezorgen. Om voor “rotte vis” te worden uitgemaakt is niet ons idee van gezellig. Respect! Daar gaat het om.  Dergelijke voorvallen zullen in de toekomst onherroepelijk leiden tot uitsluiting van deelname.

Het overgrote deel van de deelnemers heeft van dit voorval niets gemerkt, en was bezig met de sportieve strijd op het bord. Zo had Gineke serieuze plannen deze avond. Ze had Miranda uitdrukkelijk verzocht de wisselbeker mee te nemen (die was ze vorige maand vergeten), maar helaas voor Gineke stak Tamara daar een paar dubbels tussen. Tamara speelde ijzersterk, kwam voor een plaats in de finale met 2-0 voor tegen Martina, maar Martina wist toch nog met 3-2 te winnen.

 Martina leek wel wat overgeconcentreerd in haar finale partij, en haalde niet het niveau dat zij in de partijen voorafgaand had laten zien. Miranda won dan ook vrij eenvoudig zonder nog echt haar beste spel te laten zien.

Het is natuurlijk een geweldige prestatie van Miranda met drie overwinningen op rij, en de vraag dringt zich op of er dit seizoen nog een dame is die haar reeks overwinningen kan doorbreken? Tamara, Gineke, Martina en zelfs Ria en Dina dicht ik serieuze kansen toe. Hoewel Miranda er –gezien de uitslagen- met kop en schouders bovenuit lijkt te steken, ligt het niveau bij de dames toch erg dicht bij elkaar.

Bij de heren stond Glenn Maat voor de tweede keer dit seizoen in de finale, maar het was zijn tegenstander Mark Venema die de partij wist te winnen en daarmee zijn naam voor eeuwig op de POCK bokaal zette.